تامین خواسته چیست؟

تامین خواسته چیست؟

تامین خواسته 

معمولا افراد برای جلوگیری از تضییع حقوق خود یا احقاق آن وابسته به نوع حق مورد نظر به دادگاه صالح مراجعه می کنند و درخواست خود را ضمن برگ دادخواست ارائه می دهند ؛ در برگ دادخواست خواسته خود را بیان کرده و تقاضای رسیدگی را از دادگاه می خواهند .در اکثر اوقات خواهان حق، برای جلوگیری از تضییع حقوق خود در روند دادرسی و رسیدگی به پرونده طبق دستور قانونگذار می تواند درخواست توقیف مال معین مورد طلب و یا معادل آن را از دادگاه بخواهد زیرا در طول زمان رسیدگی به پرونده خوانده می تواند اموال خود را انتقال و یا مخفی کند در این حالت در زمان صدور رای قطعی و اجرای حکم خواهان با خوانده ای مواجه می شود که هیچ دارایی برای پرداخت دیون خود ندارد ، البته که به ظاهر دادگاه رسیدگی کننده به دعوا طی مراحل و شرایطی قرار تامین خواسته را صادر و خواهان را ملزم به پرداخت خسارت احتمالی و خوانده را ملزم به تامین خواسته خواهان می کند ؛ در ادامه توضیحات تکمیلی ارائه می دهیم:

– در مورد زمان درخواست تامین خواسته سه فرض وجود دارد:

1) قبل از اقامه دعوی اصلی : خواهان می تواند قبل طرح دعوی اصلی ، از دادگاه تقاضای صدور قرار تأمین خواسته نماید.

2)ضمن طرح دعوای اصلی : همانطور که پیش تر گفتیم خواهان ضمن تقدیم دادخواست ، تامین خواسته را نیز در خواست می کند.

3) حین دادرسی به پرونده : در حال رسیدگی به دعوی قبل از صدور حکم اصلی خواهان می تواند درخواست تامین خواسته بکند.

– دادگاه صالح مستند به ماده 111 قانون آیین دادرسی مدنی جهت صدور قرار تامین خواسته دادگاهی است که صلاحیت رسیدگی به موضوع اصلی دعوی را دارد .

– به علت فوری بودن ماهیت تامین خواسته ( به دلیل اهمیت زمان در این امر ، به صورتی که هر چه زود تر توقیف شود اموال خوانده البته که طبق اصول و مقررات قانونی جهت حمایت از حقوق خواهان ) انجام این امر تشریفات خاصی ندارد و مدیر دفتر فورا ان را به نظر دادگاه می رساند و دادگاه در مورد قبول یا رد این درخواست از خواهان تصمیم گیری می کند؛ اگر قبول کرد در مواردی که احتمال بی حقی خواهان وجود دارد قانونگذار دریافت خسارت احتمالی را جهت حمایت از حقوق خوانده پیش بینی کرده است ، که اگر در پایان رسیدگی حکم به بی حقی خواهان صادر شد خسارت وارده بر خوانده جهت تویف مال و دارایی وی از این مبلغ ( مبلغی که از خواهان به عنوان خسارت احتمالی دریافت شد ) تادیه می شود .

برای مطالعه تامین دلیل به لینک زیر مراجعه فرمایید:

تامین دلیل چیست؟

اما در موارد زیر:
دعوا مستند به سند رسمی باشد .
خواسته در معرض تضیع و تفریط باشد .
در مواردی از قبیل اوراق تجاری واخواست شده که به موجب قانون دادگاه مکلف به قبول درخواست تأمین می باشد .

دادگاه از خواهان خسارت احتمالی را دریافت نمی کند چون احتمال ذینفع بودن خوانده بسیار ناچیز است.

قابل به ذکر است که خسارت احتمالی به صندوق دادگستری پرداخت می گردد.

موارد مذکور در مورد طلب معین است اما اگر طلب خواهان موجل باشد یعنی اینکه موعد پرداخت آن نرسیده باشد لکن خواهان می تواند از تضییع احتمالی حقوق خود جلوگیری کند بدین شکل که درخواست تامین دلیل را در سه زمان ذکر شده در ابتدای متن به دادگاه تقدیم کند ؛ در فرض این حالت قراری که جهت تامین خواسته صادر می شود باید دو شرط ذیل را دارا باشد :

اول اینکه حق مستند به سند رسمی باشد.

در ثانی حق مورد نظر در معرض تضییع و تفریط باشدکه اثبات این موارد برعهده درخواست کننده تأمین می باشد .

آثار تامین خواسته

مستند به ماده 56 قانون اجرای احکام مدنی

مهم ترین اثری که تامین خواسته به دنبال دارد بی اثر شدن هر گونه نقل و انتقال نسبت به مال توقیف شده است و خواهانی که درخواست توقیف اموال خوانده را کرده به استثنای موارد خاص نسبت به مابقی طلبکاران اولویت دارد.

مستند به ماده 120 قانون آیین دادرسی مدنی

در پایان دادرسی اگر حکم به نفع خوانده صادر شود و خواهان ذینفع شناخته نشود ، خوانده می تواند خسارت ناشی از اجرای قرار تامین خواسته را مطالبه کند. برای دریافت خسارت اگر تأمین خواسته با سپردن خسارت احتمالی از سوی خواهان صادر شده باشد ، خوانده حق دارد ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ رأی قطعی مبنی بر بی حقی خواهان و یا به نحوی بی اثر شدنِ دادخواستِ وی ، با تسلیم دلایل به دادگاه صادر کننده قرار ، خسارات خود را مطالبه نماید . مطالبه این خسارت بدون رعایت تشریفات آیین دادرسی (مثل پرداخت هزینه دادرسی و غیره) می باشد .

دادگاه با ابلاغ درخواست خسارت به خواهان به وی ۱۰ روز مهلت می دهد که دفاعیات خود را بیان نماید سپس دادگاه در وقت فوق العاده به دلایل طرفین رسیدگی و رأی مقتضی صادر می نماید ، که رأی دادگاه در این خصوص قطعی می باشد اگر در مهلت ۲۰ روزه خوانده مطالبه خسارت ننماید ، وجهی که بابت خسارت احتمالی سپرده شده ، به درخواست خواهان به او مسترد می شود.اما اگر خوانده دعوی در مهلت ۲۰ روزه مبادرت به درخواست خسارت وارده ننماید‌ ، و یا قرار تأمین خواسته بدون دریافت خسارت احتمالی و با استناد به بندهای الف و ب و ج ماده ۱۰۸قانون آیین دادرسی مدنی صادر شده باشد ، خوانده با رعایت کامل تشریفات آیین دادرسی مدنی (تنظیم دادخواست و پرداخت هزینه دادرسی و غیره) در دادگاه صالح اقامه دعوی نموده و خسارات ناشی از اجرای تأمین خواسته را از خواهان مطالبه می کند که دادگاه در این خصوص رسیدگی نموده و با رعایت مقررات مسئولیت و احراز میزان خسارت وارده حکم به جبران خسارات می دهد .

امیدواریم مطالبی که خدمت شما بازدیدکنندگان محترم ارائه شد مفید واقع شده باشد.
در صورت نیاز به وکیل متخصص در رابطه با پرونده خود می توانید با بهترین وکیل دادگستری تماس بگیرید.

موسسه حقوقی صلح آفرین پارس متشکل از مجرب ترین وکلا حال حاضر کشور و اساتید مطرح دانشگاه
های کشور در کنار شما می باشند.

تلفن تماس: 02166408517          09129366739

Share this post

Comment (1)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *